तसलीमा नसरीनको उपन्यास ‘निर्वासन’ (Exile) उनको आत्मजीवनीमूलक शृङ्खलाको एक महत्त्वपूर्ण कृति हो, जसले उनको कट्टरपन्थीहरूको धम्कीपछिको विस्थापन र सङ्घर्षपूर्ण जीवनलाई चित्रण गर्दछ। आफ्नो जन्मभूमि बङ्गलादेशबाट लखेटिएपछि भारतको कोलकातामा शरण लिएकी नसरीनलाई राजनीतिक र धार्मिक दबाबका कारण त्यहाँबाट पनि अचानक निष्कासन गरिएको पीडादायी अनुभव यस पुस्तकमा समेटिएको छ। एउटा लेखकले आफ्नो अभिव्यक्ति स्वतन्त्रताका लागि चुकाउनुपरेको मूल्य, एकाकीपन, र घरबारविहीन हुनुको मानसिक आघातलाई उनले यसमा बडो मार्मिक रूपमा प्रस्तुत गरेकी छन्। यो कृति केवल उनको व्यक्तिगत भोगाइ मात्र नभएर वैचारिक स्वतन्त्रता र मानव अधिकारका लागि लड्ने जोकोहीको साझा पीडाको दस्तावेज हो।